Świat roślin

WILCZOMLECZ LŚNIĄCY
Starsze, silnie rozrośnięte rośliny wilczomlecza lśniącego są wyjątkowo oryginalne. Wrażenie robią zwłaszcza zimą, gdy nagie, prawie hezlistne, kolczaste łodygi tworzą gęstą plątaninę. Wiosną pojawiają się na nich zielone, drobne liście, które podobnie jak reszta rośliny zawierają silnie trujący sok mleczny. Ozdobą wilczomlecza lśniącego są piękne, cynobrowe, różowe, żółte bądź białe „kwiaty", które jak u wszystkich wilczomleczy są przebarwionymi przyiistkami pełniącymi rolę powabni. Otaczają one właściwe, mało efektowne, drobne kwiaty.
Ojczyzną wilczomlecza lśniącego jest tropikalny Madagaskar, ale nie ten parny i gorący, lecz jego połuclniowo-zachodnia część, która charakterem bardziej przypomina suchy step. Deszcze padają tam rzadko, natomiast słońce świeci bez przerwy. Zmusza to rośliny cło racjonalnej gospodarki wodą, której zapasy gromadzą w mięsistych pędach oraz liściach. Stąd zgrubiałe pędy u wilczomlecza. Roślina ta należy do rodziny wilczomlecżowatych (Euphorbiaceae), podobnie jak poinsecja, kroton, czy pospolity na naszych łąkach wilczomlecz sosnka.
Wilczomlecz lśniący przeniesiony cło mieszkania rośnie równie dobrze jak w swojej ojczyźnie, pod warunkiem, że nie popełnimy podstawowego błędu, jakim jest zbyt obfite pocilewanie. Wilczomlecz musi co jakiś czas mieć przesuszone podłoże i stać w słońcu, aby zakwitł oryginalnymi kwiatami. W uprawie znajduje się wiele odmian wilczomlecza lśniącego, różniących się głównie siłą wzrostu, wielkością liści oraz barwą przylistków.

(Reklama: )